सर्म्पर्क व्यक्तिको नाम एवं ठेगाना काठमाडौं स्थित निम्न बमोजिम छ ।
सागर राणा
Sagar Rana
HR SERVICE CENTER
HR Manager, P.O.Box#8932, Baluwatar Kathmandu
Phone : 2341349 Mobile : 9803529117
E-mail: sagar211@yahoo.com
For Saudi Arabia
केशब अधिकारी ००९६६ ० ५५९०९५७९६,
ओम आचार्य ००९६६ ० ५३२२५१९९४,
दिनेश अधिकारी ००९६६ ० ५६१८७८०२५

From kantipur ajja Click here

होमनाथ सुबेदी साहित्यीक आकाशमा कुनै नयाँ नाम होईन । वहाँ त एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ जसले साहित्यीक पथमा हिडेका ब्यक्तिहरुलाई प्रकाश दिने काम गर्नु भएको छ । उहाँ एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ भन्दा फरक नर्पला । विदेशमा रहेर पनि प्रत्येक पल पलमा नेपाल, नेपाली र नेपाली साहित्यलाई सम्भिm रहने अनि हरेक समुदायमा नेपाली भाषा, सहित्य, कला र सँस्कृतिको सम्रक्षण र विकासमा लागी परिरहनु भएका बरिष्ठ साहित्यकार श्री होम नाथ सुबेदी संग प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ ज्यूले अहिलेको वर्तमान पर्रि्रेक्ष्यमा समसामयिक विषयमा लिनु भएको अन्तरवार्ताको सार संक्षेप हाम्रा प्रिय पाठकहरुको लागी प्रस्तुत गरेका छौं ।

वहाँसंगको परिसम्बाद प्रस्तुत गर्नु भन्दा पहिले म वहाँको बारेमा साधरण जानकारीको साथमा वहाँद्वारा लिखित कृतिहरु र वहाँले पाउनु भएको सम्मानहरुको बारेमा प्रकास पार्न चाहान्छु ।

होमनाथ सुवेदी, अनेसासको केन्द्रिय बोर्डको संस्थापक अध्यक्ष हुनुहन्छ ।

जन्म : अक्टोबर १०, १९४७ ताकम-म्याग्दी
हाल : अमेरिका ।
शिक्षा : एम।. ए., वि. एड.

Email; hsubedi@gmail.com , Phone; 703-491-1014
Present address; 1727 Horner Road,
Woodbridge, VA 22191

प्रकाशित कृतिहरुः
उपन्यास- न्याउली -बि.सं.२०४३, नजर- बि.सं.२०४४,
त्रिमर्ूर्ति- बि.सं.२०४४,
वीणा- बि.सं.२०४५, रत्ना- बि.सं.२०४३, द्यौराली- बि.सं.२०५१ र
अड्ढुर- वि.सं.२०५३, यमपुरीको महल वि.सं.२०६४

कविता संग्रह- प्रबासी स्वर- वि.सं. २०५४,
आप्रवासका सुसेली वि.सं. २०६३ ,

गजल संग्रहः सेतो गाजल वि.सं. २०६४,

खण्डकाव्य-छयासीको छवि-२०६४, ग्र्रहग्रस्त दिवाकर-प्रस्तुत ।

कथा-नेपाली लोक कथा- -छन्त्यालको छेउछाउबाट)
वि.सं२०५२, चिरिएको मुटु- कथा संग्रह २००७ ।

समालोचना- नवछायावादको छवि-२००८

विविध-’ताकम दर्पण’ सहलेखन वि.सं. २०५५,

प्रकाशनोन्मुख-समुद्रपारका समालोचना -समालोचना संग्रह),
अन्तर्दाह उपन्यास,

पुरस्कार, सम्मान तथा अभिनन्दन :
· “अड्ढुर” वि.सं.२०५३, उपन्यासका लागि रत्न श्रेष्ठ पश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय पुरस्कार २०५४,
· र्सर्ूयनारायण पुरस्कार गुठी, म्याग्दीबाट भाषा र साहित्यमा गरेको योगदानको लागि २०६२ को ‘र्सर्ूय नारायण पुरस्कार’,
· “आप्रबासका सुसेली” कविता संग्रहका लागि अनेसास रोहिणी शर्मा धवलागिरि उत्कृष्ट पुस्तक पुरस्कार २००७
· डायास्पोरा नृपध्वज कार्की नेपाली साहित्य प्रथम पुरस्कार-२००७
· विभिन्न संस्थाद्वारार अभिनन्दित
· एएन्एबाट १९९७मा कदरपत्र,
· “Poet of the Merit Award Medal” and “Outstanding Achievement in Poetry Silver Award Cup” awarded by The International Society of Poets (ISP) 2003

· २००४मा एएन्ए तथा कविता महोत्सव समिति अरिजुनाबाट नेपाली साहित्यको निमित्त आप्रवासमा संस्थागत विकासका लागि “Pioneer of Nepali Literature in the Nepali Diaspora” -आप्रवासका नेपाली साहित्यका अग्रज) को उपाधि प्रदान ।

प्रतुत छ प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) को लागी होमनाथ सुवेदीसित सागर श्रेष्ठको परिसम्वादको सार संक्षेप ।
पि एन एन : अमेरिकन कल्चर के हो ?
होमनाथ : वास्तवमा अमेरिकन कल्चर नै छैन । यो त अन्डर कन्स्ट्रसन छ । अमेरिकन संस्कृति भनेको विश्वबाट यहाँ आएका सम्पर्ूण्ा इम्रि्रान्टहरूको समेत साझा रहनसहन नै अमेरिकन संस्कृति हो । जो अझै परिस्कृत हुदै गइरहेको छ ।
पि एन एन : नेपालीहरूले अमेरिकन कल्चर र परम्परालाई कसरी आत्मसात् गरिरहेछन् ?
होमनाथ : हामीलाई केही अप्ठ्यारो लागे पनि हाम्रा सन्तान छोरानाती जो यहाँ जन्मे हर्ुर्के उनीहरुले यहाँको अर्धसंस्कृत कल्चरको नेतृत्व गरेका छन् । हाम्रो लागि यो अर्ध लागे पनि हाम्रा सन्तानको लागि यही नै मातृसंस्कृति हो र उनीहरु मेरो जन्मस्थान र मेरो जन्म संस्कृति भएको नेपालको गाउँको मैले प्यार गरे जस्तै उनीहरु यहाँको स्थान र संस्कृति भनौं रहनसहनलाई नै मन पराउँछन् । यस्तो गरी हुने संस्कृतिको एडप्शनको कुरो नेचरमा सारै सजिलो र भैरहने कुरो हो ।
पि एन एन : नेपाली र अमेरिकन चाड पर्वमा कुन् मनाउनुहुन्छ त ?
होमनाथ : हामी दशैं तिहार मनाउछौं र थ्याङ्कस्गिभिङ्ग र क्रिस्मस पनि मनाउछौं । हाम्रो आइडेन्टिटीको लागि हामीलाई आफ्नो चार्डपर्व आफ्नो दालभात र भाषा अनि साहित्य नै मन पराउछौं तर केटाकेटीलाई अमेरिकन मन पर्छ तापनि नेपाली मूलका हौं -पिएन्ओ) त्यसैले हाम्रो मूलको आइडेन्टिटीको लागि हाम्रो भाषा हाम्रो साहित्य हाम्रो कला र हाम्रो संस्कृति नै हाम्रो आफ्नो सम्पत्ति हो, बिश्वका अरु जातिको सामू हामी नेपालीको गौरव पनि यही हो भनेर हामी हाम्रो आउने पिढीलाई प्रशिक्षित गर्दै गइरहेका हुन्छौं ।

पि एन एन : यसैमा सर अर्को प्रश्न, भाषा कक्षाहरु पनि चलाउनु भएको छ र ?
होमनाथ : अगिकै कुराको परिणाम हो तपाईले डिसीमा ‘स्कुल अफ ल्यागोजेज एन्ड कल्चर अफ नेपाल’ जस्तो नेपालका भाषा सिकाउने स्कुल र कक्षाहरु अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाजले खोलेर स्थानीय नेपालीहरूलाई संचालन गर्न प्रोत्साहित गरिरहेछ ।

पि एन एन : अनेसास भनेको के अरे एक पटक हाम्रा पाठकबृन्दहरुलाई स्पष्ट पारिदिनु हुन्छ कि ?

होमनाथ : अगि भने जस्तै त्यस्तै यो नेपाली संस्कृतिको प्रश्न विदेशमा आज एक डायास्पोरा कल्चरको रुपमा विकसित भैरहेको छ । यो खास गरी नेपाली साहित्यमा प्रखर भएर अगाडि आएको छ जस्को नेतृत्व आज अनेसासले विश्वभर छरिएर रहेका सम्पूण नेपाली लेखक कलाकारलाई अगाडि बढाएर गरिरहेछ ।
पि एन एन : डायास्पोरिक साहित्यको प्रथम नमुनाको रुपमा उल्लेख्य कुनै एक कला वा कृति के हो भन्नुहुन्छ कि ?
होमनाथ : डायस्पोरा साहित्यको प्रथम उपन्यासको रुपमा मेरो आफ्नै उपन्यास ‘यमपुरीको महल’लाई ‘उत्तरआधुनिक विमर्श’ले अगाडि सारेको छ । यो नेपाली डायास्पोरिक संस्कृति निर्माणको महायज्ञको सुभारम्भ हो । यसको प्रकाशक पनि अनेसास नै हो ।
पि एन एन : अनेसासको डायस्पोरामा निकै ठूलो योगदान रहेछ । यसका शाखा प्रशाखा पनि त होलान नि हैन र ?
होमनाथ : ऐले अनेसासका अमेरिकामा मात्र २० वटा च्याप्टर छन् । अमेरिका बाहिर विदेशमा २० वटा च्याप्टरले काम गरिरहेछन् । यिनीहरुको उत्पादन सही अर्थमा नेपाली डायास्पोरिक संस्कृतिको जितोजाग्दो चित्र बन्नेछ ।

पि एन एन : के अनेसासले नेपालका भाषा साहित्यको विकासको लागि प्रोत्साहनको पनि व्यवस्था गरेकेा छ ?
होमनाथ : किन न गर्ने ? अनेसासको उद्देश्य स्वयम् लेख्नु मात्र हैन लेखाउनु पनि हो र लेखाउन प्रोत्सिाहित गर्न पुरस्कारहरुले ठूलो पाठ खेल्न सक्छन् त्यसैले अनेसासले हाल १७ वटा पुरस्कार संचालन गरिरहेछ ।
पि एन एन : ऐले कसैकसैले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ को नाम फेरेर ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने तर्क पेश गरेको पाइन्छ नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?
होमनाथ : त्यसो भन्नेहरूले ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’को विधान न पढेको जस्तो मलाई लाग्छ । ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ खस भाषाको लागि मात्र स्थापना भएको हैन न त यो कुनै खसको मात्र धर्मको पक्षपातीको रुपमा स्थापना भएको हो ।
पि एन एन : तपाईहरुले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा आएका कुरा सिक्नुपर्‍यो नि त जान्ने त यहाँ नै हुनुहुन्छ, होइन र ?
होमनाथ : नयाँ नेपालको कुरो निकालेर अनेसासलाई यिनीहरुले के सिकाउने - अनेसासले त आजभन्दा १६ वर्षपहिल्यै यो नयाँ नेपालको दर्शनलाई अगाडि सारिसकेको थियो । त्यसैले त अनेसासको विधानमा स्पष्ट रुपमा लेखेको छ कि अनेसासका उद्देश्यमध्ये एक नेपालका जनजातीय भाषा, साहित्य, संस्कृतिको विकास गर्नु हो ।
पि एन एन : के धर्मको बारेमा पनि अनेसासको आफ्नो दृष्टिकोण छ त ?
होमनाथ : किन न हुने ? त्यत्ति हैन हिन्दुहरूको धार्मिक डोमिनेशनबाट मुक्त गर्न अनेसासको विधानले त्यसै बेला अनेसासलाई र्’धर्म निरपेक्ष संस्था हो’ भनेर घोषणा गरेको छ । अनेसासले चाहेको कुरा नेपालमा ऐले आएर हुन गइरहेछ । त्यसैले नेपालमा नयाँ नेपालको नाराले अनेसासमा परिवर्तन गर्नु पर्ने केही छैन । बरु म यो भन्छु कि अनेसासको १६ वर्षपहिलेको भिजिन अनुसारको नेपाल ऐले आएर बन्न गइरको छ । त्यसैमा अनेसासलाई गौरव छ र मलाई पनि यस्तो भएकोमा अनेसासको संस्थापक अध्यक्षको नाताले अत्यन्त खुशी लागेको छ ।
पि एन एन : त्यसो भए ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’लाई ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नु आवश्यक भएन , हैन र ?
होमनाथ : त्यसो गर्ने भन्ने कुरो त विखण्डवादी अराजकतावादी कुरो हो । आखिर हामी अन्तर्रर्ााट्रय क्षेत्रमा हामी जातिले त नेपाली हुँ नि । खालि नेपालका अरु भाषा र साहित्यको पनि विकास हुनर्ुपर्छ भन्ने सिद्धान्त र उद्देश्य अनुरुप चल्ने कुरो मात्र हो । त्यसैले त अनेसासले १६ वर्षअगाडि नै नेपाली भन्नाले खसभाषा इतर अरु भाषाहरुको विकासमा पनि जोड दिएको थियो । यी ऐले अनेसासमा नेपाली हटाएर खसभाषा राख्नर्ुपर्छ भन्नेहरु को हुन् भने या त यिनीहरुले अनेसासको विधान पढ्दैनपढेका व्यक्ति हुन् हैन भने यिनी पुराना मण्डले हुन् जो ऐले आएर मात्र नयाँ नेपालको सपना अगाडि आएको देखेर अनेसासमा सुधारको आदेश दिन्छन् । त्यसैले यी जुनसुकै पक्षका भए पनि अबोध व्यक्ति हुन् । उनीहरुले अनेसासको विधान पढुन् र अनेसासको दुरगामी भिजिनमा समाहित भएर अगाडि बढुन् । बस ! ऐलेको आवश्यकता यत्ति हो ।

पि एन एन : सिद्धान्त र विधानमा अनेसास वा तपाई संस्थापकहरुले नयाँ नेपालको नेतृत्व पहिले देखि नै गर्दै आउनुभएको रहेछ अन्त्यन्त खुशीको कुरा हो । तर पनि अनेसासका १७ पुरस्कारमा यौटा पुरस्कार पनि खसभाषा बाहेक अरुलाई राखिएको छैन नि यो के हो ?
होमनाथ : यो प्रश्न साँचो हो । छैन, त्यो बनाउने बातावरण पहिले भएन । तर अनेसासको उद्देश्य अनुसार खसभाषा बाहेक अरु भाषाका पुस्तकका लेखकहरुलाई पनि पुरस्कार राखिनर्ुपर्छ । नयाँ नेपालको नयाँ बहार आएको बेलामा यो अनुकुल परिवेशमा अनेसासको नवनिर्वाचित क्याविनेटले खसभाषा बाहेक नेपालका अरु जनजातीय भाषा र साहित्यको उत्थानको लागि पुरस्कार राखोस् । यो म चाहन्छु । यसले अनेसासको कमीलाई पुरा गर्नेछ र अरु पनि यस्ता कामहरु गर्न म ती विपक्षीहरुलाई आह्वान गर्दछु ।
पि एन एन : के अनेसासले खसभाषा बाहेक अरु भाषालाई कहिल्यै ध्यान दियो त ?
होमनाथ : राम्रो प्रश्न । म पहिलेदेखि नै समानुपातिक विकासको पक्षपाती हुँ र अनेसासबाट पनि जनजातीय भाषाको विकासको सर्न्दर्भमा मैले छन्त्याल भाषामा भएका लोककथाहरु संकलन गरें र ‘नेपाली लोक कथा’ -छन्त्यालको छेउछाउबाट) भन्ने पुस्तक अनेसासले प्रकाशन गरेको छ । त्यस्तै अर्को मेरै पुस्तक ‘छन्त्याल लोक कथा’ अनेसासको प्रेसमा छ ।
पि एन एन : केही प्रारम्भ त भएकै रहेछ नेपालकालाई नेपाली न भनेर के भन्ने त ?
होमनाथ : यस्तै प्रयास सबै सदस्यले गर्नु पर्‍यो नि । प्रोत्साहन पाइवेट स्तरमा हुनुपर्‍यो नि । संस्थाको कुनै दोष छैन । हामी कुरा काट्छौं तर काममा हात बडाउँदैनौं । यो प्रवृतिमा परिवर्तन हुनर्ुपर्छ अनेसासको विधानमा हैन । नेपालका नेपालीलाई नेपाली न भनेर के भन्ने - नेपालका भाषाहरुको विकास गर्न स्थापित अन्तर्रर्ााट्रय संस्थालाई ‘ अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ न भनेर के भन्ने ? ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने कर्ुतर्क हो र यस्ता कुराले नेपालमा त विखण्डन सिर्जना गर्छ र नेपाल बाहिर डायस्पोरामा नेपालीको एकतामा फुट सिर्जना गर्ने साम्प्रदायिक कुरालाई मात्र प्रश्रय दिन्छ जुन् कुरो मेरो दृष्टिमा घातक हो । एन्टिआइएन्एल्एस् थाउट हो । । एन्टिनेपाली थाउट हो । हामीले नेपालीको एकता, सम्मान र परिचयको बाटो रोज्नर्ुपर्छ जहाँ नेपालका र नेपालबाहिर भएका नेपाली मूलका सबै नेपालीहरु अनेसासको अम्बे्रलामा रहन सकौं । कुरा त्यत्ति हो ।
पि एन एन : यी बीचमा कुरा काटिरहनेलाई के गर्ने त ?
होमनाथ : अन्यथा लोकतन्त्र आएको छ जो जसले जे तर्क पेस गरे पनि हुन्छ भनेर कर्ुतर्क पनि पेश गर्नेहरुलाई त मेरो भन्नु केही छैन तर हर एक संस्थाले आ आफ्नो विधान अनुसार काम गरेको हुनर्ुपर्छ । कुरा त्यत्ति हो ।

पि एन एन : अनेसासका पुरस्कार धेरै छन् तर अनेसासका पदाधिकारीहरुले नै यी पुरस्कारमा भाग लिन्छन् । अनेसासका विश्वभरका पदाधिकारी भाग लिने हो भने जित्ने पनि उनीहरु नै होलान् नि त । यो भएन भन्छन नि मान्छेहरु ।
होमनाथ : अनेसासको हेराइमा यो नेपालका भित्र वा वाहिर बस्ने संपर्ूण्ा नेपाली लेखकहरुको संस्था हो र सबै यसका सदस्य हुन्छन् र सबै पालैपालो यो संस्थाका पदाधिकारी पनि हुन्छन् हुनर्ुपर्छ । अनेसासका एवार्डहरु अनेससामा सम्बद्ध नेपाली साहित्यकारहरुले न पाए वा उनीहरुले न लिए के त्यो मेडिकल डाक्टरलाई दिन मिल्छ र ? वा के इलेक्टि्रकल इन्जिनियरलाई दिने हो कि के हो? के त्यसरी अनेसासको उद्देश्य पुरा हुन्छ ? हुदैन । बरु अनेसासको एवार्डहरुको उद्देश्य नै अनेसासका सदस्य लगायत सबै नया पुराना साहित्यकारलाई लेख्ने लेखाउने र लेख्नेलाई प्रोत्साहित गर्ने हो र यही प्रोत्साहनको काम अनेसास एवार्डहरुले गर्दछन् । त्यसैले अनेसासका सदस्य र पदाधिकारीहरुलाई अनेसासका एवार्ड भाग लिन दिने मात्र हैन अझ लिनकोेलागि अनेसास प्रोत्साहित गर्दछ ।
पि एन एन : उही संस्थाका मान्छेले भाग लिंदा त एवार्डको वैधता र विश्वनीयतामा प्रश्न उठ्दैन र ?
होमनाथ : यो कुरा अनेसास र अनेसास बाहिरको कुरो हैन । के अनेसासभित्रका सदस्यकै प्रतिद्वन्द्वितामा पनि त के एवार्डको वैधता र विश्वनीयता चाहिदैन र ? चाहिन्छ नि त्यसै अनेसास सदस्य भएको साहित्यकार हुन् वा अनेसासका सदस्य न भएका साहित्यकार हुन् सबैलाई एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको आवश्यकता पर्दछ । त्यसैले अनेसासले छुट्टै स्वतन्त्र एवार्ड कमिटीको व्यवस्था गरेको छ । त्यो एवार्ड कमिटीमा हरएक एक हजार तिरेका अनेसासका सदस्यले एवार्ड कमिटीमा भाग लिन सक्छन्, उनीहरु चुन्न र चुनिन सक्छन् । तर एवार्ड कमिटीमा छानिएकाले एवार्डमा भाग लिन पाउँदैनन् । कसैले भाग लिनु परेमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको लागि उनीहरु र उनका नजीकका नातेदारले एवार्ड कमिटीबाट राजिनामा गर्नुपर्छ । यो प्रावधानले अनेसासका एवार्डहरुमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयता कायम राख्नुको साथ सबै साहित्यकारलाई अनेसासको पदाधिकारी भएर काम गर्न अनेसासलाई विश्वमा चम्काउन अग्रसर गराउँदछ । जुन् आजको नेपाली डायस्पोराको लागि आवश्यकता पनि हो ।

पि एन एन : नेपालको वर्तमान राजनैतिक स्थितिमा केही प्रकाश पारिदिनुहुन्छ कि?

होमनाथ : यो मेरो विषय हैन नेताहरुको हो । मैले त कविताहरुमै स्पष्ट भनिदिएको छु कि राजाले नागरिक भएर बस्नर्ुपर्छ, पद चाहिए उनले तलबाट चुनाव लड्नर्ुपर्छ । काँग्रेस र एमालेले पनि अब माओवादीलाई सरकार बनाउन बाधा पारेर स्वयम् नाङ्गनिे काम गर्नुहुन्न । निर्वाचन नै भए पछि त चुनाउमा लडेर जित्नुपथ्र्यो । लडे पनि न लडे पनि वा लडेर हारे पनि आफु तल परियो र उनीहरुको धेरै सिट आइसक्यो भने सरकार बनाउन दिनमा हिचकिच गर्नैहुन्न । यदि त्यसो गरियो भने काँग्रेस र एमाले झन् न राम्ररी नाङ्गनिे परिस्थितिको सिर्जना हुन्छ । त्यसले यौटा ठूलो अशान्ति निम्त्याउन सक्छ जुन नेपाल र नेपालीको लागि ठूलो खेदकै कुरा हुनेछ । माओवादीलाई जनताले पत्याएका छन् । नेताहरुले त्यो भोटको आज्ञा शिरोपर गर्नेपर्छ । अन्यथा बलको कुरा गर्ने हो फेरि जसले हतियार उठाएर गृह-युद्ध छेडे पनि भयो ।

पि एन एन : अनेसासको यस पटकको निर्वाचनमा पनि असन्तुष्ठ पक्ष रहेछन् नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?

होमनाथ : निर्वाचन भने पछि जित्नेले निर्वाचन राम्रो भो भन्ने र हार्नेले न राम्रो भन्ने यी हाउडे कुरा हुन् । निर्वाचन अनेसासको नियमअनुसार खुला सुचना र समय दिएर निर्वाचन कमिटीले गरायो र परिणामा दियो । निर्वाचनमा कुनै धाँधली भएको छैन । म जितेकालाई राम्रो काम गर्न सबैतिरबाट उत्साह दिइओस् भन्ने चाहन्छु । कारण जुनसुकै होस् पराजित पक्षले बगेडा गर्नु भनेको उही नेपालमा कसैले माओवादीलाई ऐले सरकार बनाउन दिनहुन्न भनेर निहुँ खोज्या जस्तै मात्रै हो । त्यस्तो असन्तुष्ट पक्षले या चुनाउ अगाडि सचेत भएर जित्नुपथ्र्यो त्यो गर्न न सकेकाले उनीहरुले अर्को दर्ुइ वर्षपछि हुने चुनाउमा जित्ने तयारीमा लाग्नर्ुपर्छ । यस पटक जितेकालाई बढी काम गर्ने सुभकामना सहित बधाइ दिनु नै उनीहरुको लागि एक लोकतान्त्रिक पद्धतिको अनुकरण हुन सक्दछ ।

पि एन एन : अनेसासको स्थापना तपाईले गरेको र यो तपाईको प्राइवेट संस्था हो जस्तो तर्क पेश गर्नेहरुलाई यहाँ के भन्नुहुन्छ ?

होमनाथ : त्यो उनीहरुको अज्ञान हो र मेरो धेरै सेवा देखेको परिज्ञान हो । त्यसैले उनीहरुले यो कुरा बुझुन् भन्ने चाहन्छु कि अनेसास होमनाथको प्राइवेट फाउन्डेशन हैन, होनाथ सुवेदी लगायत २० जनाको सामुहिक प्रयासले स्थापना भएको यो पब्लिक फाउन्डेश हो । यसको श्रेय केही जान्छ भने सुरुका २०जना संस्थापकलाई जान्छ । तर ती सबै संस्थापकले मात्र यो संस्था अगाडि बढेको छैन मात्र हैन ती संस्थापकमध्ये कतिपयलाई त यससित कुनै चासो नै पनि छैन र भए पनि ऐले काकासमा उमेद्वार नै भए पनि मतले पनि जित्न सक्दैनन् । संस्थापक भएकोले उनीहरुलाई र मलाई नै समेत अनेसासको विधानमा कुनै पद वा अधिकार त्यस्तो केही आरक्षित पनि छैन । सामाजिक संस्था भनेका सुरुका २, ४ जना भेट हुन सम्भव हुनेले सुरु गरिदिने हो पछि मान्छे बढ्दै गएर संस्था ठूलो हुनेहो । त्यसमा सुरुका संस्थापक हुँ भनेर संस्थालाई नै प्राइवेट बनाउन खोज्नुहुन्न र त्यो कसैको प्राइवेट हुन्न र कसैले त्यसो हुन पनि दिन्न । त्यसैले अनेसासमा होमनाथ सुवेदी लगायतका प्रारम्भका संस्थापकहरु पनि अरु सदस्य जस्तै हुन् । अरु सदस्यले जस्तै समान हक र अधिकारको उपभोग गर्दछन् ।

पि एन एन : प्रारम्भमा तपाईसित भएका २० जना संस्थापक को को हुनुहुन्थ्यो र के उहाँहरु अझै सक्रिय हुनुहुन्छ ?

होमनाथ : अनेसासको स्थापनामा प्रारम्भमा बौद्धिक तथा भौतिक तवरमा काम गर्ने संस्थापक सदस्यहरु हुनुहुन्छ : डा.विष्णु पौडेल, डा. अमर गिरी, डा.हरिहर भट्टर्राई, राम मालाकार, डि.बी. तामाङ्ग, प्रकाश सुवेदी, अच्युत श्रेष्ठ, पुरुषोत्तमसुवेदी, धन थापा, कल्पना सुवेदी, लव गाउँले, कल्पना सत्याल, पुरु घिमिरे, नन्दा सुवेदी, राजु श्रेष्ठ, वासु सत्याल, रिषिनाथ सुवेदी, माधव प्रसाद शर्मा, शिवप्रसाद सत्याल, होमनाथ सुवेदी । यिनैमध्येबाट विधान परिषद गठन गरिएको थियो र ती ११ जनालाई विधान मस्यौदा गरेको कारणले संस्थापक भने पनि खास काम गर्ने प्रथम व्यक्तिहरु माथिका २० जना सबै हुन् ।
जहाँसम्म सक्रियताको प्रश्न छ कतिपय संस्थापकहरु त काकासको अध्यक्ष वा पदाधिकारी भएर पनि काम गरेका छन् भने कतिपयले काकासमा काम गर्न चाहेर पनि संस्थापक भए पनि निर्वाचन फेस गर्नुपर्ने भएकोले निर्वाचित हुन सकेका छैनन् । ती संस्थापकहरु प्रारम्भको पहिलो वर्षउनीहरुकै भरोषामा बितेकोले यिनीहरुलाई काकासमा काम गर्न चाहे र चुनाउमा जित्न सके एक वर्षकाम गरिसकेको मानेर उमेद्वार हुनभने दिने प्रचलन छ यो त एक वर्षकुनै पनि तहको काकासमा रहेर काम गरेका हरएक अनेसासका पदाधिकारीले यो अधिकार पाएका छन् । यो कुनै ठूलो कुरा भएन । त्यो चुनाउ लड्न पाउने अधिकार बाहेक उनीहरुलाई अरु केही सुविधा छैन र कसैको केही विशेष चासो पनि छैन । कतिपय त काम गर्ने फर्ुसद छैन भनेर पन्छिएका पनि छन् । जे भए पनि संस्थापकहरुलाई कुनै पनि अधिकार विधानमा आरक्षित छैन । उनीहरु पनि अरु सदस्य सरह नै हुन् । संस्थापकभन्दा पछि आउने कतिपय सदस्यहरुले संस्थापकले भन्दा बढी काम गरेका छन् र बढी गर्नेहरुको सम्मान हुनु राम्रो हो, त्यस्तै मेरै काम गर्राई पनि संस्थापक भएको नाताले हैन कि एक कार्यकर्ताको हैसियतले काम गरेको हुँ । कुनै संस्थापकले वा सदस्यले राम्रो र धेरै काम गर्छ भने त्यसको वदला उसले सम्मान इज्यत पाउन सक्छ तर संस्था उसको प्राइवेट हुदैन, हुनु पनि हुन्न ।

पि एन एन : सोध्नुपर्ने प्रश्नहरु त अरु पनि धेरै थिए यसपटक समयाभावले म प्रश्न यही रोक्छु । यहाँले आफ्नो अमूल्य समय दिनुभएकोमा आभार व्यक्त गर्छर्ुु अन्तमा यहाँले अरु कुरा केही भन्नु छ कि हाम्रा पाठकहरुलाई ?

होमनाथ : मेरो दृष्टिमा अनेसासको मिशन भनेको नेपाली डायस्पोरालाई नेपाली जनजातिको एक बोर्डरलेस राष्ट्र बनाउनु हो । जहाँ सम्पर्ूण्ा नेपाली भाषासेवी साहित्यकार तथा भाषाप्रेमीहरु अटाउन प्रोत्साहित हुन्छन् । यसको उत्थान नेपाली डायस्पोराको उत्थान हो भने नेपाली डायस्पोरामा भएका सबै संस्था यसका परिपोषक नै हुन् । यसका संंंस्थापक संचालक तपाईहरुलाई म तपाईहरुको नेपालका भाषा र साहित्यको संस्थागत विकासको लागि उत्तरोत्तर प्रगति गर्न सफलता मिलोस् भन्ने कामना गर्दछु । प्रबासी नेपाली डटकमको योगदान अतुलनीय छ । यसको निरन्तरता रहिरहोस् । यो अन्तर्वार्ताको लागि धन्यवाद ।

पि एन एन : धन्यबाद ।

Pls, click Here

अनेसास यू ए ई च्याप्टरका सभापति बालचन्द्र पोख्रेलको सभापतित्व तथा साहित्यकार पत्रकार साथै ईलामेली समाजका अध्यक्ष लोकनाथ सुवेदीको प्रमुख अतिथिमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रममा विभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधीहरु साहित्यकार पत्रकार कलाकार साथ साथै अन्य प्रवासी नेपालीहरुको वृहत उपस्थिति रहेको थियो ।



कलाकार कृष्ण घर्ति तारा खनाल तथा केपिकिरण शर्माको संयुक्तरुपमा

स्वागत गर्छौ दुईहात जोडेर आजको दिन नजानु छोडेर

दाजु भाइ दिदी र बहिनीलाई स्वागत गर्छौ उपस्थित सबैलाई

बल्ल पर् र्यो साहित्य साजालमा सबै परौ ए हजुर साहित्य साजालमा

राम्रो ठाउँमा चाल्नु छ पाहिलो गरौ अब एकैछिन रमाईलो

बल्ल पर् र्यो साहित्य साजालमा सबै परौ ए हजुर साहित्य साजालमा

लोक लयमा आधारित अति मिठो स्वरको स्वागत गितबाट कार्यक्रमको सुरुवात गरिएको थियो ।

उपस्थित सम्पूर्ण अतिथी तथा अन्य महानुभावहरुलाई संस्थाका उपसभापति परशुराम खरेलले स्वागत गरेका थिए भने भने कार्यक्रम साचालन संस्थाका सचिव तारानाथ न्यौपानेले गरेका थिए ।

अनेसास यूएई च्याप्टर स्थापना कालदेखी हाल सम्म गरेका कार्यहरु अनेसासको भुमिका भावि कार्यहरु साथै च्याप्टरको सांगेठानिक प्रतिवेदन संस्थाका महासचिव सुवास अधिकारीले प्रस्तुत गरेका थिए ।

च्याप्टरका सल्लाहकार तथा समाजसेवी दुर्गादत्त पोखे्रलले यूएईको साहित्यमा अनेसास यूएईले खेल्नुपर्ने भुमिकाकॊ बारेमा प्रस्ट पारेका थिए ।

कार्यक्रममा विभिन्न वक्ताहरुले अनेसास यूएई तथा साहित्यको बारेमा बोलेका थिए ।

पत्रकार कृष्ण देवकोटाले अनेसासले स्थापनाकालदेखि विभिन्न साहित्यिक काम गर्दै नयाँ नयाँ साहित्यकारहरुलाई जन्म दिदै साथै विभिन्न साहित्यि पुस्तकहरुलाई पनि प्रकाशन गर्दै आईरहेको छ साथै आउदा दिनहरुमा पनि यो भन्दा पनि बढी साहित्यिक कार्यहरु गर्दै जान सफल होस् भन्ने कुरा बताए ।

यूएईको एउटा उर्वर भुमीमा अनेसास यूएइ भएको सावित भएको छ । यहाँ कलम चलाउने साहित्यकारहरु धेरै छन् भविश्यका दिनहरुमा हाम्रो हातमा यूएईबाट प्रकाशित भएका नयाँ निवन्ध कथा कविताहरु पढ्न पाईयोस यहिनै मेरो कामना छ नेपाली समाज केन्द्रिय समितिका कोषाध्यक्ष रविन्द्र पौडेलले बताए ।

प्रमुख अथिती सभापति तथा लेखक केदार श्रेष्ठ “गगन” द्धारा सपनाको संन्सारबाट नियाल्दा कविता तथा गित संग्रहको बिमोचन गरिएको थियो ।

उक्त पुस्तकको बारेमा दुई शब्द साहित्यकार लेक तामाङ्गले भनेका थिए । अनेसासले प्रकाशन गरेको यस कृतिलाई मैले यो पुस्तकलाई चोरीनजरबाट सरसर्ति हेर्दा खेरी प्रवासमा बस्दा हामीले भोगिरेहको दुख पिडा सुतिराखेको बेलामा निन्द्रामा के के देखिने सपनामा अनि झलस्स विउझिदा खेरी मिठो नमिठो लाग्छ त्यो कुराहरु समिटिएको जस्तो लाग्यो । मिठो शब्दहरुले भरिएको छ र गितभित्र पनि आफ्नो दुख पिडा बेदनाहरु पनि झेलिएको प्रेमलाई उद्धगार गरिएको छ । यो पुस्तकले यूएईको साहित्यमा ईट्टा थपेको छ । यसलाई म स्वागत गर्दछु । एक युगमा यूएईमा नेपाली साहित्य यूएईको मरुभूमि जस्तै सुन्य थियो । त्यसबेला मैले एक नजरबाट हेरिरहेको थिए साहित्यमा लगाव हुने ब्यक्तिहरुको भेटघाट कहाँहोला भनेर । आज आएर यूएईमा नेपाली साहित्यले ठुलो फड्को मारिसकेको छ । यूएईबाट विभिन्न कृतिहरु प्रकाशन भईरहेको छ विभिन्न पत्र पत्रिकाहरुमा यहाँका साहित्यकारहरुले रचनाहरु प्रकासन गरिरहनु भएको छ । यहाँ रहेका साहित्यकारहरुले कृतिको संख्यामात्र थप्ने होईनकी भविश्य सम्म पनि स्मरण रहिरहने बनाउनु पर्दछ । यो कृति प्रकाशन गर्ने अनेसास साथै लेखकलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु । जुन जस्तो तरिकाले गरेपनि आखिर नेपाली साहित्यलाई विकास गर्ने हो त्यसैले प्रतिद्धन्दीको रुपमा होईन मित्रताको रुपमा प्रवासमा साहित्यिसेवा गर्दै अगाडी बढौं भनेका थिए ।

हे कठैबरै भन्छर कले आमा रुदै पाल्पाको माढीमा

हे कठैबरै भन्छ र कले छोरो रुदै दुबईको खाडीमा

कठैबरै भन्छ र कले लान्छक्यारे विदेशी दैवले

अति मिठो स्वरमा कृष्ण घर्तिले यो गीत गाउँदा गाउँ पाखाको झभल्को आएको थियो । नत कुनै मादल थियो न त बाँसुरीको धुन नै बनपाखामा दाउँरा घास गर्न जाँदा गुाजीने भाकामा गीत गाएका थिए भने उपस्थित प्रवासी नेपालीहरुको ताली र ओ हे …।उररर॥ भन्ने शब्दहरुले हल संगितमय भएको थियो ।

कार्यक्रमको बिचमा विभिन्न साहित्यकारहरुले रचेका विभिन्न लयका कविताहरु वाचन भएका थिए ।

गोर्खालीको क्षणभर कतै याद देशको गरिदेउ

माग्दा रातो रगत मुटुको देशलाई छरिदेउ

भक्क्ति थापा सरी तिमी कतै दुष्टलाई नटेर

तिम्रो खाँचो अब भईसक्यो देश फर्केर हेर
कवि तथा साहित्यकार तेज प्रसाद आचार्यले अति मिठो लयमा कविता वाचन गर्दा देशको बास्तविक झझल्को दर्शाउथ्यो ।

त्यस्तै साहित्यकार लक्ष्मण सापकोटा कृष्ण देवकोटा केदार श्रेष्ठ आदीले पनि अति मार्महिक कविता तथा गजल वाचन गरेका थिए ।

साहित्यकार तथा गजलकार के पि किरण शर्माले नेपालमा हालसालै भईरहेको देशको अवस्थाको बारेमा गजल प्रस्तुत गरेका थिए ।

फेरी पनि आफन्तलाई रोग सरेछ

यतिबेला गाउँको हैजा बेसी झरेछ

आफ्नो अर्को कोहि भन्दैन अन्धो वाघसरी छ यो

यस्तो रोगको विउ हामीलाई कस्ले छरेछ

यस्तै यस्तै गजल प्रस्तुत गरेका थिए ।



महिला प्रतिनिधी गिता अजानले आफ्नो मन्तब्य राख्ने क्रममा सम्पूर्ण महिलाहरुको तर्फबाट शुभ कामना दिदै मलाई अनौठो अचम्म र खुशी सबै लागेको लागेको छ किन भने हामी प्रदेशीदा सबै कुरा देशमा छोडेर आएका छौ कि जस्तो लागेको थियो तपाईहरुलाई पनि त्यस्तै लागेको होला । किनभने देश छोडेर यहाँ आउन अत्यन्तै दुख लाग्दो रहेछ । तर हामीले देशमा सबै कुरा छोडेर आएता पनि हाम्रो साहित्य कला संस्कृतिलाई संगै लिएर आएका रहेछौ । जुन कुरा यहाँ प्रस्तुत विभिन्न साहित्यिक सास्कृतिक कार्यक्रमले देखाएको छ । विभिन्न परिस्थिति र बाध्यताले हामी सबै विदेशिएका छौ तर पनि परिस्थिति र बाध्यताका वावजुद तपाईहरुले जुन खालको यो उत्साह हिम्मत र आँट गरेर आफ्ना प्रतिभाहरुलाई फुलाउने कोशिश गरिरहनु भएको छ यो सबै नेपालीहरुको गर्भको कुरा हो । तपाईहरुले यहाँ प्रकाशन गरेका कृतिहरुले काठमाण्डौमा बस्ने साहित्यकारहरुलाई मलजल गरिरहनु भएको छ । हाम्रो नेपाली साहित्यमा अझ उर्वरा थप्ने काम भएको छ । यस्तै साहित्य आकाशमा अनेसास यूएई च्याप्टर उदाउनु पर्छ र धुर्व तारा झै अटल रहि रहनु अनेसास यूएई च्याप्टरले जुन योगदान गरेको छ त्यसमा हामी सबै डटेर अगाडी लाग्नु पर्छ सम्पूर्ण साहित्यप्रेमी नेपालीहरु अनेसास यूएईको सहयोगी बनेर हातेमालो गरी हामी अगाडी जान सकौं ।

च्याप्टरले सबैखालका साहित्यकारहरुलाई समेट्योस् वास्तवमा प्रवासमा आएका मान्छेहरु हिलोमा फुलेको कमल फुल जस्तै हौं । यस कृति भित्र के कस्ता रचनाहरु लेखिएका छन् कस्ता खालका कमजोरीहरु होलान् राम्ररी अध्ययन गर्न पाएकी त छैन तर पनि लेखकले पहिलो पटक दिमाखलाई तिखार्ने काम गर्नु भाको छ । अझै उहाँको लेखनलाई अगाडी बढाउने हौसला दिदै सम्मान गर्दै जान सकियोस । हामी प्रवासमा बसेर द्धन्द होईन आपसमा मिलेर विश्वको जुनसुकै क्षेत्रबाट भएपनि नेपाली साहित्यको मलजल गर्ने प्रयत्न गर्नु पर्दछ त्यो प्रयत्न अनेसास यूएई च्याप्रले गरेकोमा धन्यवाद दिन चाहन्छु । एउटा खल्लो लागेको कुरा यहाँ धेरै दिदी बहिनीहरु कार्यरत हुनुहुन्छ उहाँहरुलाई पनि समेटेर लान सकिएको छैन । सबै पुरुष साथिहरुलाई समेटिएको हुन्छ महिलाहरुलाई समिटिएको छैन यो चाहि अति दुख लाग्दो कुरा हो । महिलाहरु तपाईहरुले दिएका अवसरहरुबाट चुक्ने छैनौ मलाई तिता तथा मिठा कुराहरु भन्न समय दिनु भएकोमा अनेसासलाई धन्यवाद दिदै कविता लेख्ने साहित्यज्यूलाई सम्पूर्ण महिलाहरुको तर्फबाट शुभकामना दिएकी थिईन् ।

अनेसासले आयोजना गरेको कितावको बिमोचन समारोह आफैमा महत्वपुर्ण थियो । उहाँहरुले लेखकले लेखेको एउटा कृतिलाई महत्वपुर्ण ढंगबाट प्रकाशमा ल्याउने जुन साहस गर्नु भयो त्यो अत्यन्तै सर्हानिय कुरा हो । आजको दिनले हामीलाई नयाँ अनुभुति दिएको छ । साहित्य कथा गीत गजल तथा अन्य साहित्यिक फाँटमा कसैसँग पनि प्रतिस्प्रधा झगडा हुदैन । एकै जमानामा हाम्रा साहित्यिक हस्ति महाकवि लक्ष्मि प्रसाद देवकोटा कवि शिरोमणि लेखनाथ पौडेल एउटै धर्तीमा थिए जसरी परिभाषा गरेपनि उनिहरु फरक फरक बाटोमा थिए भन्दै तेज आचार्यले आफ्नो दुई शब्द राखेका थिए ।

वसाई सरे गोराहरु काला राम्रो लाग्छ अचेल

ब्यूटिपार्लर नधाउने गाला राम्रो लाग्छ अचेल

गहनाहो नारीको यहाँ सौन्दर्यता झल्काउने

खाली हात असोभा भो बाला राम्रो लाग्छ अचेल
कवि तथा साहित्यकार कृष्ण देवकोटाले समाजमा देखिएको विकृतिलाई यसरीनै गजल मार्फत प्रष्ट पारेका थिए ।

जन्म नेपालमा भएपनि कर्ममा विदेशीने रहेछ

देश छाडेर पर्देशिनु पर्दा मनमा पिर प्रर्दो रहेछ

घर परिवार बालवच्चाको यादले साहै्रनै सताउदो रहेछ

पिर बेदनाका ब्यथाहरुले सताउदा आफू आफैमा हराईदो रहेछ

कवियत्री तारा खनालले भन्दै अति मार्मिक कविता वाचन गरेकी थिईन् उनको गजलाले बाल बच्चा परिवार छोडेर विदेश आएका नारी तथा पुरुषलाई चसक्क विझेको थियो ।

स्याम सापकोटा लक्षमण सापकोटा बेलु पाण्डे आदी वक्ताहरुले पनि अनेसासले आयोजना गरेको साहित्कि कार्यक्रमको प्रशंसा गरेका थिए र अगामी दिनमा पनि यस्ता साहित्यिक कार्यक्रमहरु निरन्तर भईरहुन भनेका थिए ।

हामीले विदेशको भूमिमा पनि आफ्ना भावनाहरु कल्पनाहरुको माध्ययमहरुबाट विदेशमा बस्ने नेपालीहरुको भावनाहरुलाई नेपालमा पनि पुर् याउने कार्य साहित्यिक ब्यक्तिहरुले गरिरहनु भएको छ । आफ्ना कृतिहरुलाई तपाई हामीसँग ल्याएर समाजलाई सजगता गराउने जुन कार्य गर्नु भएको छ यो अति सर्हानिय कार्य गरेको छ । आगामी दिनहरुमा अन्य संघ संस्थाहरुले आगामी दिनहरुमा उत्कृष्ट साहित्यिक ब्यक्तिहरुलाई पुरस्कृत गर्दै जाने परिपाटी बसालौ भन्दै लुम्बिनी वेलफेयर सोसाईटीका अध्यक्ष डि।एल। शर्माले आफ्नो मन्तब्य राखेका थिए ।

आयो प्रजातन्त्र गयो पाचायती काल

नेता मालामाल भए प्रजा कंगाल

राजा स्वर्ग लागे विग्रेर आफ्नै हालत

अलपत्रमा छ नेपाली विदेशीको कमाल

कवि ऋषिशेषले यस्तै राष्ट्रिय मार्मिक कविता वाच गरेका थिए ।

कलाकार अशिम महत कृष्ण घर्तिमगर तारा खनाल केपि किरण शर्माको संयुक्त लयमा मादलको तालमा

घर छोडेर विदेशमा आको पाछु दुख कुकुरले नपाको

फर्क मुग्लानी मेलापात गरेनी खान पुग्लानी

अति मार्मिक गीत प्रस्तुत गरेका थिए जुन गीतले हल अति शुन्य लाग्दथ्यो र एकैक्षण गाउँघरकै झभल्को मेटिएको आभास भएको थियो । मिठो मादलको तालले सबैलाई मुग्नमुग्ध बनाएको थियो ।

कलाकार तथा गजलकार असिम महतले मिठो लयमा

घाटी सुकाई देह जलाइ पल पलमा जिउदै मर्नु परेको छ

आफ्नै बारी बाँजो राखी पराई धर्ती कोर्नु परेको छ ।

सगरमाथा उच्च शिर छातीभित्र थाती राखी

स्वाभीमानी शिर झुकाई गुलामी हात जोड्नु परेको छ

अति हृदय स्पर्श छुने गजल प्रस्तुत गरेका थिए ।



प्रमुख अतिथी लोकनाथ सुवेदीले आफ्नो भनाई राख्ने क्रममा लेखकलाई धन्यवाद दिदैे साहियत्यलाई यूएईमा उर्वराभूमि बनाउन अनेसासले ठुलो भुमिका खेलेको छ । साहित्य भनेको समाजको ऐना हो । समाजमा भएका विसंगति साथै अन्य कुराहरुलाई साहित्यले प्रष्टाउछ र सभ्यताको मालामा गास्छ । साहित्य श्रृजना गर्दाखेरी कहिलेकाहि खुसीको उक्तपे्ररणा भने कहिले काही दुखका वेदनाले छटपटिएर आतनाको गन्धनलाई साहित्यकारहरुले त्यसबाट भावनाहरुको उजागरण गरेर निकालेका हुन्छन् । साहित्यकारहरु देश र समाजका ठुला सम्पत्ती तथा अमुल्य गहनाहरु हुन् । यो कृति जसरी लेखिएको छ कृति लेखेर मात्र हुदैन यसको महत्व पनि हुनु पर्दछ । म के आग्रह गर्न चाहन्छु भने उहाँले प्रयास गर्नु भाको छ आगामि दिनहरुमा अझै राम्रा कृतिहरु लेख्दै जानुहुने छ भन्ने आशा गरेको छु । तपाईले लेखेका कृतिहरु कुनै पनि एउटा गल्लिको कुनामा धुलो लागेर थुपि्रनु भन्दा सानो उच्चस्थरिय खालको कृतिहरु गहन तरिकाले लेखेर ल्याउनु भयो भने अझै राम्रो हुने छ । अनेसासले प्रकाशन गरेकोमा अनेसासलाई धन्यवाद दिएका थिए ।

सभाका सभापति बालचन्द्र पोख्रेलले कार्यक्रममा उपस्थित सम्पूर्ण साहित्यकार पत्रकार कलाकार तथा अन्य उपस्थित प्रवासी नेपालीलाई धन्यवाद दिएका थिए । अनेसासले बेला बेलामा विभिन्न साहित्यकारहरुको जन्मजयन्ति मनाउदै आएको र भविश्यमा पनि साहित्यकारहरुको जन्म जयन्ति मनाउदै जाने बताए साथै अव अनेसासमा यूएईमा छरिएर रहेका महिलाहरुलाई पनि समेटेर अगाढी बढने बताए । अनेसासको लक्ष्य भनेकोनै विदेशमा लुकेर बसेका साहित्यलाई समाजको सामुन्ने ल्याउनु तथा देश छोडेर बिदेशीएका नेपालीहरुले आफ्नो साहित्य संस्कृती जर्गेना हो । कार्यक्रमको बिट मार्नु भन्दा पहिला प्रवासी नेपालीहरुको अनुरोधमा एउटा गित मार्फत कार्यक्रम समाप्त गर्न अनुरोध गर्दै विदा भएका थिए ।

कार्यक्रमको अन्त्यमा असिम महत केपिकिरण शर्मा कृष्ण घर्ती मगर तथा तारा खनालको संयुक्त लोक लयमा लोकदोहोरी गीत प्रस्तुत गरिएको थियो ।

छिनको छिनैमा भेट भो मायाँ केभनी बोलाउ म पहिलो दिनमा लयको लोक गीत गाउँदा माचमा नै आएर सबै नाच्दै गाउँघर रोधीको झझल्को मेटाएका थिए । मादलको तालमा कलाकारहरुको दोहोरी गीतमा उपस्थित प्रवासी नेपालीहरु कम्मर भाँची भाँची नाचेका थिए । त्यतिबेला त्यो माहोल नेपालको कुनै दोहोरी साँझ जस्तै लाग्दथ्यो । अति रमाईला गीत कविता तथा साहित्यिक वहस हुदै कार्यक्रम समापन भएको थियो । कार्यक्रममा चिया नास्ताको पनि ब्यवस्था भएको थियो ।

कार्यक्रमको अन्त्यमा सबैले यस्ता साहित्यिक कार्यक्रममा नेपाली लोक गित संगितलाई पनि समेटेर गएकोमा अति खुशी प्रकट गरेका थिए र फेरी अर्को साहित्यिक कार्यक्रममा भेट हुने वाचाका साथ सभापतिले कार्यक्रम अन्त भएको घोषणा गरेका थिए । कार्यक्रम दिनको ४ बजे सुरु भएर साँझ ७ः१५ मा समाप्त भएको थियो ।

नेपाली दूताबासका कन्सुलर श्री प्रकास कुमार सुबेदीको स्वागत मन्तब्यबाट सुरु भएको उक्त कार्यक्रममा एक हप्तामात्र अगाडी साउदी अरेविया आइ पुग्नु भएको महामहिम राजदू हमिद अन्सारीले आफ्नो मन्तब्यको क्रममा म भाषण भन्दा पनि काम गर्न चाहान्छु, म यहाँ काम गर्न आएको भन्दा सबैले गडगडाहट ताली बजाएर स्वागत गरेका थिए । साथै उक्त अबसरमा सम्पूर्ण उपस्थिती महानुभाबहरुलाई कुनै पनि समस्यापरेमा सम्पर्क राख्न अनुरोध गर्नु भयो । साथै प्रकास कुमार सुबेदी र लोक बहादुर थापाले साथै दूताबास कर्मचारीले गर्नुभएको कामको प्रशंषा पनि गर्नु भयो ।

कार्यक्रममा बोल्दै राजदूत अन्सारीले नेपालमा जनताको सान्दर्भिक आन्दोलनद्वारा ५८ वर्ष पहिले प्रजातन्त्रको स्थापना भएको थियो भन्दै अहिले देश लोकतन्त्रको बाटोमा हिंडिरहेको र आगामी संविधानसभाको निर्वाचन मार्फत जनताले आत्मनिर्णयको प्रयोग गर्ने अवसर प्राप्त हुने बताउनु भयो ।

औपचारिक कार्यक्रम पश्च्यात महामहिम राजदूत सर्वसाधारण उपस्थिती सबै नेपालीहरुसंग परिचयात्मक कार्यक्रममा ब्यस्तहुनुहुन्थ्यो । साथै दूताबासद्वारा आयोजीत रात्रिभोजमा उपस्थित सबै सरिक भएका थिए ।

Thanks for visitying this site pls, do visit photoes are updating soon.

pnn team

विभिन्न साहित्यकारहरु खगेन्द्र लर्ुइटेल, सुरेश अधिकारी, खड्गजित बराल, भवानी घिमीरे, वियोगी बुढाथोकी, गितकार शिशीर योगी, मअिला तथा सज्जनबृन्द आदिको उपस्थिति रहेको उक्त कार्यक्रम अति रोचक थियो । जेसिका चेम्जोङ्गबाट फुलका गुच्छाहरुद्वारा स्वागत गरिएको उक्त कार्यक्रममा लोकप्रिय गाएक श्री शिशिर योगीले मन मुटुको एल्बमबाट एउटा गित पस्कनु भएको थियो । उक्त अबसरमा हरिभक्त बुढाथोकीद्वारा रचित मुलको सङ्लो पानी गित संग्रह र हरिभक्त बुढाथोकी तथा जेसिका चेमजोङ्गद्वारा रचित मन मुटु गीती एल्बमको प्रमुख अतिथीद्वारा लोकार्पण गरिएको थियो । डा. खगेन्द्र लर्ुइटेल ज्यूले उक्त किताबको बारेमा छोटकरी समिक्षा गर्नु भएको थियो । त्यसै गरी नवोदित गायक मनोज राज र गायिका अञ्जु पन्तबाट जेसीका चेम्जोङ्गद्वारा रचित आँसु हाँसो तिमी नै हौ अरु मेरो केही छैन मन मुटु तिमी नै हौ मेरो पनि केही छैन……………….. गीतले सबैलाई मनोरञ्जन दिएको थियो ।

सुरेश अधिकारी ज्यूले गिती एल्बमको बारेमा समिक्षा गर्नुभएको थियो । हरिभक्त बुढाथोकी ज्यूको गीत संग्रहबारेको लेखन अनुभब अदिी पनि प्रस्तुत गरिएको थियो । साथै जेसीका चेम्जोङ्ग ज्यूले आफ्ना तिता मिठा अनुभब सुनाउनु भएको थियो ।

कार्यक्रमको अन्तमा हरेक समुदायमा नेपाली भाषा, साहित्य, कला र संस्कृतिको सम्रक्षण र विकासको लागी योगदान दिने ब्यक्तिहरु र उत्कृष्ठ च्याप्टरहरुलाई कदर पत्र द्वारा सम्मान गरिएको थियो । यसरी सम्मानित हुने ब्यक्ति तथा च्याप्टरहरुमा साउदी अरेविया जस्तो एक छुटै परिबेस भएको ठाँउमा ब्यस्तताको बाबजुद पनि हरेक कृयाकलापमा अमुल्य योगदान दिने ब्यक्ति अनेसास साउदी अरेवियाका संस्थापक सभापति तथा पि एन एन का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ तथा अनेसास साउदी अरेविया च्याप्टर सम्मानित भएको छ । अन्तमा आफ्ना अमुल्य भनाईहरु राख्दै सभा सवर्षन भएको जानकारी गराउनु भयो प्रा. मोहन सिटौला ज्यूले अनि सबै रात्रि भोजमा सरिक भएका थिए ।

कार्यक्रममा अध्यक्षता यावा के।वि। लिम्बूले गर्नुभयो भयो, आसन ग्रहण चाँहि क्रमशः संरक्षक योङहाङ जगत, सह संरक्षक खजुम नगेन्द्र लिम्बूले गर्नुभएको थियो ।

प्रमुख आथित्यलाई स्वीकार गरी पाल्नुहुने नेपाली राजदूतावास साउदी अरेवियाका माननीय कार्यवाहक राजदूत श्री प्रकाश सुवेदी ज्यू सपरिवार, विशिष्ट अतिथि आसन ग्रहणमा नेपाली दूतावासका सहचारी श्री विश्व प्रताप पनेरु सपरिवार, सासाथै अफिसर श्री सरोज अधिकारीको उपस्थिति रहेको थियो ।

अन्य उपस्थितहरुमा सिटी प्लाजाका मेनेजर जवेगु इन्द्र लिम्बु सपरिवार, समाजसेवी तथा प्र।कि।ए।सं।का वरिष्ठ सल्लाहकार चेम्जोङ प्रेम लिम्बु सपरिवार, आङवोहाङ टगेन्द्र लिम्वु सपरिवार, साथै अल वादर डिस्पेन्सरीमा कार्यरत महिला दिदी तुलसी गुरुङको पनि उपस्थिति रहेको थियो ।

त्यस्तै कार्यक्रममा अतिथिको आसन ग्रहणको क्रममा प्रवासी नेपाली सेवा समिति दमामका अध्यक्ष कुल प्रसाद कार्की, नेपाली आदिवासी जनजाति मंचका अध्यक्ष लाओती रत्न लिम्बू, तमु धीं का राजपति गुरुङ, लङघाली मगर संघका विष्णु थापा, एन आर एन राष्ट्रिय समिति साउदी अरवका संस्थापक कृष्ण प्रसाद शर्मा सुवेदी, आई सिसि
का मेम्बर श्री राम वेलवासेको साथै श्री विमल गौतम तथा रियादबाट अन्य प्रतिनिधिहरु तथा बुद्धिजीवीहरुको पनि उपस्थित रहेको थियो । उधेलियाबाट पि एन एन का सागर श्रेष्ठ, नेपाली भोजनालयका राजु सैयद, सिन्धुली
जिल्ला सर्म्पर्क मंचका अध्यक्ष भरत लामा, हिमालयन वैंकका प्रतिनिधि श्री यूवराज पाण्डे तथा बुद्ध मगैया, साथै अतिथि तथा वुद्धिजीवी डा। युद्ध बहादुर क्षेत्री, इ। विश्व श्रेष्ठ, एकाउन्टेन र्सूय श्रेष्ठको पनि उपस्थिति रहेको थियो भने मेडियामा नेपाल अरव डट कम लागि विशेष सहयोगी रेक्श गुरुङ तथा अन्य संघसंस्थाबाट पनि प्रतिनिधिहरुको उपस्थिति रहेको थियो ।

कार्यक्रम विशेष त प्रवासमा रहेका किरातीहरुको एकताको प्रतीक भएको हामीलाई लाग्यो हुन त यस कार्यक्रममा प्रस्तुत भएको प्रतिवेदनले सामाजिक, आर्थिक तथा मानसिकरुपमा प्रवासको आँगनमा छरिएर रहेका आम नेपालीहरुलाई यो संस्थाले प्रतिनिधित्व गरिहेको भान हुन्थ्यो । प्रवासमा हामी यो र त्यो संगठन भन्दा पनि पहिले नेपाली हौं भन्ने आम नागरिकमा एउटा जुनुन हुनु पर्दछ भन्ने आशय वोकेर वुद्धिजीवी डा। युद्ध बहादुर क्षेत्रीले सम्बोधन गर्नुभएको थियो ।

कार्यक्रममा स्वागत गित खजुम पूर्ण लिम्बु र लिवाङ इन्द्र लिम्बुले प्रस्तुत गर्नु भएको थियो साथै कार्यक्रमको वीच वीचमा कार्यक्रमलाई रोचक ब�